a running Crash Smash Dummie

Selamat jalan papa

't Is weer een tijdje geleden dat ik een blogje heb geschreven maar de hardloopresultaten zijn er ook niet naar om iets over te schrijven. Helaas speelt weer mijn scheenbeenblessure lichtjes op en moet ik weer een pas op de plaats zetten. Maar mijn hoofd staat er ook niet naar om te trainen, en dat gebeurd maar heel zelden.

De afgelopen dagen waren heel hectisch. Vanaf afgelopen vrijdagmiddag, toen ik hoorde dat mijn vader in het verpleeghuis onverwachts is overleden, tot gisterenmiddag werd ik dusdanig geleefd. Van alles moest er op stel en sprong geregeld worden voor de begrafenis. Uitvaart, rouwkaart (Download img012.jpg ), kerkdienst, bloemen, condoleance etc.etc. Gelukkig stond ik er niet alleen voor, maar heb ik het samen met mijn twee broers en zus samen alles kunnen klaren en waren we een grote steun voorelkaar. Daarnaast heb ik ook heel veel steun gehad van mijn ooms en tantes en uiteraard was mijn gezin mijn grootste troost.

Gisteren is mijn vader begraven. Een mooie dag vol emoties, verdriet, pijn en vreugde.  Ja het laatste is heel tegenstrijdig, maar nu is zijn vurige wens vervult. Ooit schreef hij in het vriendenboekje van zijn kleindochter dat zijn grote wens was om weer te kunnen lopen. En vanaf gisteren is dat gebeurt en wens ik hem een goede reis. Selamat jalan papa.

Pontianak (Borneo, Indonesië), 8-6-1934 - Bennekom, 6-11-2009

Vals plat

't Is zondagochtend en nog tamelijk vroeg aangezien de klok een uur is teruggezet. Na het ontbijtje ga ik me snel wassen en omkleden en sta rond 10.00u buiten. Vandaag wil ik mezelf wat moeilijk maken door de route Ede oost te nemen. Dat houdt in dat ik af en toe moet klimmen vanwege het vals plat.

Na een korte warming up ga ik van start. Dit keer ga ik op de driesprong niet naar links richting Lunteren maar naar rechts langs het tuincentrum. De eerste gedeelte van de route is recht toe rechtaan op het fietspad langs de N224. De eerst meters gaan niet zo soepel en voel ik m'n bovenbenen en enkels lichtjes. Waarschijnlijk nog de naweeën van m'n extra ingelaste fitnesstraining van vrijdagmiddag.

Het klimgedeeltje voorbij het grote kruispunt gaat al iets beter en zit ik al iets beter in m'n ritme. Maar ik ben wel blij als ik de rotonde bereik en naar rechts kan afbuigen op de Nieuwe Kazernelaan. Ik zie bij het pannekoekenhuis een groep mensen met honden die zich hebben verzameld voor een hondentraining in heb bos. Ook zie ik een snelle hardloopster opduiken aan de overkant van de weg en ik steek een hand op maar zij is zo gefocust op het lopen of doet geen enkele moeite om een trimlopertje terug te groeten. Spijtig!

Ik loop een stukje achter haar aan en ga dan even later de wijk in terwijl zij de Nieuwe Kazernelaan blijft volgen. Dan volgt voor mij de Buurtscheuterlaan die ik helemaal uitloop en vervolgens ga ik via de Van Heutszlaan, waar ik vroeger een paar jaartjes heb gewoont, naar de Klinkenbergerweg. Tussendoor neem ik wat slokken water en heb ik vanaf de Nieuwe Kazernelaan tot hier flink kunnen herstellen. Maar ik maak het niet te gek en kort de route af door via het centrum te lopen en daarna langs het marktplein te hobbelen. Onderweg zie ik m'n collega Gert die naar z'n auto loopt die op de parkeerplaats staat achter het bankgebouw. Ik schreeuw hem gedag en hij zegt iets terug wat ik niet kan verstaan door de muziek. Ik zwaai en roep tot morgen en loop weer verder. Langs ome Wim's huis en dan weer naar de oude rijksweg. Het lopen gaat nog steeds redelijk goed maar als ik op mijn Garmin kijk zie ik dat ik "maar" 55 minuten op heb zitten. Voor mijn gevoel heb ik langer gelopen. Ik duik nog snel het bos in en als ik weer voor de ingang van de wijk Kernhem ben aangekomen stop ik de tijd en heb ik weer 10 kilometer afgelegd. En nog ietsje sneller dan vorige week terwijl deze route toch wat zwaarder is dan de vorige keer. Ik kijk al weer uit naar mijn volgende korte tempoloop die hoogstwaarschijnlijk 10 keer sneller gaat als ik de tip van Katrien gebruik. :-)))

(foto gemaakt door Caitlin met Lotje het konijn erbij)

 

Tempoloopje

't Is weer donderdag, het weekend is weer in zicht. Eindelijk. Vandaag besluit ik niet naar de sportschool te gaan maar mijn mooie Saucony's aan te trekken en naar buiten te gaan. Gelijk na mijn werk snel naar huis en rond half zes sta ik buiten in m'n hardloopkloffie. Mijn Garmin heeft wat moeite met het zoeken van een sateliet maar na een minuut of drie heeft m'n loopmaatje eentje gevonden. Na een hele korte warming up ga ik van start. Ik loop dit keer op de busbaan, langs de basisschool en het woonwagenkamp. Twee kleine jochies van het kamp kom ik tegemoet. De twee ettertjes gaan nog net niet in de weg lopen en doen wat rare loopbewegingen. Het liefst zou ik ze een trap onder hun kont geven maar ik laat me niet afleiden en in plaats daarvan maak ik een eerste versnelling en ben ik kort daarna weer op de grote weg bij de weilanden en het nieuwe woonprojekt Carré.  De bouw vordert snel en een groot gedeelte van de woningen is al voorzien van een pannendak en metselwerk. Eind van het jaar zullen waarschijnlijk de eerste woningen worden opgeleverd.

Ik loop de straat uit en ga richting de nieuwe rotonde en loop vervolgens langs het restaurant L'orage richting Lunteren. Ik doe hier weer een korte versnelling en daarna steek ik de weg over en loop richting de Doesburgermolen en mijn grijsharige viervoetige vriendjes. Katrien weet wel waar ik het over heb. De Zonneoordlaan waar aan weerzijden knotwilgen staan is wat hellend en ik moet wat klimmen waardoor ik wat tempo verlies. Als het weer wat vlakker wordt gaat het tempo wat omhoog maar ik heb toch wat moeite. 't Is werken geblazen en ik probeer me te focussen op de omgeving en probeer soepel te lopen. Alle maisvelden zijn leeg en ik kan weer de bosrand zien die aan de akkers grenst. Als ik weer uit het bos ben loop ik weer langs huize Kernhem en het landgoed en op het fietspad langs de rijksweg maak ik nog een versnelling. Weer In mijn wijk stop ik stop ik mijn gps horloge en heb ik weer 5 kilometer afgelegd in een redelijk tempo. Heerlijk. Helaas iets boven het half uur, maar ik ben dik tevreden. Missie geslaagd. Even wat rekken en strekken en gauw naar huis voor een welverdiende warme douche en avondeten. Ik kijk al uit naar m'n lange duurloop van zondag. Wordt vervolgd. :-)))  

Yes, m'n eerste 10km na een hele lange tijd!

't Is vandaag een mooie dag met af en toe een zonnetje. In de schaduw is het wat kil maar in de zon is het aangenaam. Yep, ik sta vandaag weer 's buiten om....weer een duurloopje te doen. In mijn lange zwarte tight, korte grijze Egmond shirt ;-) en uiteraard mijn nieuwe Saucony's  ben ik benieuwd of ik deze test weer kan klaren. In eerste instantie wil ik gaan voor 8 kilometer maar stiekem hoop ik op wat meer.

Dit keer loop ik richting Lunteren omdat de weg weer gereed is. Voor het eerst loop ik langs een nieuwe rotonde aan de rand van m'n woonwijk. Weer een van de vele rotondes die Ede heeft. Ik loop richting Lunteren en besluit de hele fietspad langs de weilanden en boerderijen af te lopen en naar het centrum van Lunteren te gaan. Onderweg kom ik nog twee hardloopsters en wat fietsers tegen. De temperatuur is gelukkig nog niet hoog want dan zal ik zeker spijt krijgen dat ik een lange tight heb aangedaan. Ik probeer zo vlak mogelijk rond de 9 km/u te lopen en dat gaat me aardig goed af. Ik voel geen pijn en ik heb uit voorzorg ook wat dikkere loopsokken (Falke RU3) aangetrokken voor wat extra demping. Uiteraard probeer ik ook aan mijn afrol te denken.

Eenmaal in Lunteren aangekomen ga ik nog een stukje door tot bij de winkelstraat. Dan ga ik weer terug en ga weer richting Ede. Langs de benzinepomp en halverwege kom ik een hardloper tegen in korte broek en grijze loopshirt met lange mouwen en zwarte muts. Hij steekt de weg over en loopt op zo'n 100 meter van me vandaan. Hij heeft een soepele pas en loopt heel rustig door. Ik probeer hem in het zicht te houden en de afstand wordt langzamerhand wat kleiner. Als ik in de buurt van m'n wijk ben slaat hij af en loop ik verder richting de oude rijksweg. Eenmaal weer terug bij het startpunt maak ik nog een extra lus om de 10 kilometers vol te maken. Na 1.07 stop ik mijn loopmaatje Garmin en heb ik 10.01 km afgelegd. Geweldig. Mijn eerste 10 km na een hele lange tijd. Ik voel me goed en doe nog even wat cooling-down oefeningen en ga dik tevreden naar huis. Half marathon here I come!

 

Rondje Veldhuizen

Het weekend is al weer achter de rug. Weer vele sportprestaties zijn wederom geleverd. Owen heeft weer een wedstrijd gespeeld en weer gewonnen. Hij staat met z'n team bovenaan de ranglijst in de competitie. Da's vorig jaar wel heel anders en verloren ze haast elke competitiewedstrijd. Het kan raar verkeren.

Net als mijn sportprestaties... vorig jaar twee halve marathons en een engelse mijl en twee 10 kilometers en nu nop, zero, nada.

Maar ondanks het feit dat ik de lat heel wat lager heb gelegd ben ik nog altijd gefocust op mijn herstel/opbouw.

Uiteraard met pieken en dalen wil ik graag zo snel mogelijk mijn derde halve marathon lopen en het liefst een pr. Vooral als ik de verhalen lees van Katrien, Wendy en John die afgelopen zondag de hele en halve marathon hebben gelopen in Eindhoven. RESPEKT!

Volgend jaar wil (lees: moet) ik erbij zijn, maar voorlopig moet ik het nog doen met loopjes van 5 kilometer.

Afgelopen donderdagavond ging het weer wat minder op de loopband en moest ik na 10 minuutjes stoppen. Frustie wordt je ervan, maar zondag vroeg in de middag heb ik met wat regenbuitjes onderweg weer een rondje van 5 kilometer af gelegd. HEERLIJK! 

Een vlak rondje Veldhuizen. De eerste kilometer ging behoorlijk snel (voor mijn doen) rond de 10 km/u en daarna ging het tempo terug naar gemiddeld 9 km/u.

Ik heb nog een lange weg te gaan om weer mijn oude niveau terug te krijgen, en dat was nu ook te merken. Maar ik geef niet op. :-)))

Geluk

Het weekend  en al weer twee werkdagen zitten er al weer op. Tussen de middag krijg ik nog een mailtje van mijn hardloopcollega Margherita uit Lelystad met de melding "Hé Eug, kijk ff bij de uitslagen ....:-)) met bijbehorende linkje van de webside http://wintercup.avspiritlelystad.nl/wintercup.php. Ik vermoed dat ze in het weekend gelopen heeft en een pr heeft gelopen ofzoiets. Snel surf ik naar de site en zie dat ze een geweldige tijd heeft neergezet op de 10 km van 57.12. Uiteraard een mailtje terug en bel ik haar een paar minuutjes later. Voor volgend jaar staat in elk geval de Dam tot Damloop in mijn agenda genoteerd en zal ze me hazen, ha,ha.ha.

Vanavond ga ik weer 's wat vroeger naar het fitnesscentrum omdat ik de kids niet naar bed hoef te brengen omdat ze laat naar bed mogen omdat ze de volgende dag vrij zijn van school.

Nog voor achten sta ik op de crostrainer en werk ik een heuveltraining af van 5 minuten. Als ik hiermee klaaar ben zijn helaas alle loopbanden bezet. Shit. Ik moet m'n schema omgooien en ga naar het "lichte"fitness-circuitje en pak de legcurl en legextensionapparaten en doe de oefenening met de maximale weerstand moeiteloos.

Als ik de setjes heb gedaan zie ik dat de loopbanden nog steeds allemaal bezet zijn. Wat nu? Ik besluit mijn kuiten te trainen op een van mijn favourtiete powerapparaten, de calf raise. Ik doe vier series waaronder de twee met een gewicht van 140 kg. Tevreden ga ik daarna eindelijk naar de loopband. Vanavond wil ik de lijn doortrekken van afgelopen zondag. Weer 5 kilometer wil ik afleggen zonder pijn. Naast mij loopt een jongen die een behoorlijk tempo loopt van 12,5 km/u. Ik doe het rustig aan en stel het apparaat op 8,5 km/u. De eerste stappen gaan redelijk maar pas na een minuut of twintig kom ik echt in m'n ritme.De muziek van de Nederlandse punkpopband Destine met hun song Stars schalt met regelmaat door m'n oortjes. Hierdoor krijg ik een extra boost en de pak ik nog op het eind twee versnellingen. Bij 27 minuten doe ik een versnelling van een twee minuten op een snelheid van 10km/u. Mijn passen maak ik automatisch groter en dat werkt alleen maar in m'n voordeel omdat ik daardoor wat rustiger loop. Na het half uur heb ik nog geen 5 km afgelegd dus doe ik nog een versnelling van drie minuten met dezelfde snelheid als de vorige versnelling. Ook deze gaat buitengewoon lekker.

Na iets meer dan 33 minuutjes stop ik de band en stap druipend van het apparaat. Voldaan. Afdrogen, drinken en apparaat schoonmaken en schoenen wisselen voor de legpress. Bij deze oefening doe ik maar twee series, want ik heb de kracht niet meer. Daarna ga ik naar de kleedkamer voor een warme douche. Als ik weer fris en aangekleed ben loop ik naar mijn kluisje. Ik open m'n kluisje met mijn pincode maar het groene lampje (open)  knippert niet. Hè, wat is dat nou? Ik trek aan het deurtje en hij gaat open. Hij blijkt niet op slot geweest te zijn. Waarschijnlijk heb ik bij het wisselen van m'n schoenen wel het deurtje dicht gedaan maar niet op slot gezet met de code. Stom, stom, stom. Gelukkig zit alles nog in, mijn portemonnaie, sleutels en mijn mooie Saucony's. Wat een geluk....

Ik kan het nog...

't Is zondagochtend en vandaag heb ik het voornemen om mijn nieuwe Saucony's buiten uit te testen. Vandaag sla ik mijn fitness training over en ga lekker genieten van de buitenlucht. Het zonnetje schijnt, maar het is wel wat winderig. In mijn loopshortje en zwarte DtD shirtje, Nike cap (die ik in Middelburg met Curly's hulp heb gekocht) , drinkbelt, mp3 speler en loopmaatje Garmin ga ik de deur uit. Eerst zet ik mijn gadget aan zodat 'ie een sateliet kan zoeken. Daarna doe ik een korte warming up en ga dan van start. Eerst langs de kerk en de weilanden en langs het bouwterein waar de Carré woningen al voor de helft helemaal zijn opgetrokken.

Aan het einde van de weg moet ik naar links maar de weg is gedeeltelijk opengebroken, dus moet ik door het mulle zand lopen en besluit daarom niet verder richting Lunteren te gaan maar ga naar rechts langs het landhuis Kernhem. De eerste meters gaan redelijk en de temperatuur is veel aangenamer dan afgelopen donderdagavond in de sportschool. Ik moet vandaag wel behoorlijk werken omdat ik nog moet wennen aan mijn nieuwe hardloopschoenen. Toch voel ik een beduidend verschil met mijn vorige schoenen. Ik heb meer grip en de afrol is ook veel beter. 't Is behoorlijk lang geleden dat ik weer buiten hobbel. De laatste keer was in Augustus tijdens m'n vakantie in Kamperland. Maar ik ben het nog niet verleerd en het loopvirus heb ik nog steeds in me...ha,ha.ha. Ik kan het nog.

Na ruim een half uur en 5 km te hebben afgelegd en stop ik m'n Garmin. Ondanks het ploeteren heb ik genoten en kan niet wachten tot mijn volgend loopje in de buitenlucht.

Dipje

Na het avondeten, overhoring van de topografie van de Benelux die mijn dochter moet leren en de gezamenlijke chat met Katrien op Facebook ga ik weer snel naar het fitnesscentrum. 't Is weer gezellig druk maar ik hoef niet op een toestel te wachten. Dit keer pak ik de hometrainer en fiets 5 minuutjes om mezelf op te warmen. Als ik op de loopband sta zijn er al twee sporters bezig op de loopband. De dame naast me is al een kwartier bezig en heeft een behoorlijk tempo.Ik stel de loopband op een half uur en met een snelheid van 8.5 km/u. Vanavond gaat het niet zo lekker op de loopband.Ik probeer me te focussen op het uitzicht buiten en op de muziek maar dit keer heb ik het zwaar. Na een minuut of acht gaan de stappen niet meer zo soepel en mijn linkerscheen voelt wat stijf aan. Het lijkt een gevoel van kramp aan de bovenkant scheen. Wat zal ik doen, stug door gaan of naar mijn lichaam luisteren en het voor gezien houden. Ik besluit voor het laatste en na tien minuten stop ik de band. Ik baal enorm maar probeer het ook weer van me af te zetten. Daarna pak ik de legcurl en de leg extension apparaten en pak als compensatie wat zwaardere gewichten. Bij beide apparaten pak ik de laatste serie herhalingen met een gewicht van 50 kg. Een pr.

Daarna wissel ik mijn schoenen en pak de twee andere fitnessapparaten, de legpress en de seated calf rais.  Bij het laatste apparaat druk ik twee keer mijn lichaamsgewicht, dwz een gewicht van 140 kg.

Daarna ga ik naar het fitnesscircuit met de lichtere toestellen en doe weer de leggcurl en legextension. Beide apparaten stel ik op de maximum weerstand en met gemak doe ik de  drie herhalingsseries  van 15. Eitje. Als laatste doe ik de buikspieren en pak deze met 60 kg, wederom een pr.

Toch voel ik me niet helemaal happy en ga toch nog even 5 minuutjes crossen. Na het crossen ga ik weer naar de kleedkamer maar dit keer wat ontevreden. In de kleedkamer even met een paar bekenden gekletst en daarna gedoucht. Deze training probeer ik zo snel mogelijk te vergeten en ik hoop zondagochtend een positieve blogje te kunnen krabbelen. Maar goed, de boog kan niet altijd gespannen zijn.

Ik kijk uit naar zondag.

Twee paar schoenen

't Is weer dinsdagavond. Vanavond wil ik weer mijn nieuwe Saucony's  testen, dat wil zeggen ga ik een half uurtje hobbelen op de loopband. Afgelopen zondag ging het goed en heb ik een kwartiertje  gelopen, en nu trek ik weer de stoute schoenen aan en ga de lat weer iets hoger leggen.

Als ik in de fitnessruimte ben ga ik meteen naar de loopband. Het crossen sla ik over omdat ik ook wat aan de late kant ben. Ik heb voor vanavond twee paar runningshoes bij me. Mijn oude, vertrouwde, verkeerde Nike's met zooltjes en mijn nieuwe, hagelwitte, neutrale Saucony's. Ik heb namenlijk gemerkt dat de Saucony's niet stevig genoeg zijn voor de krachttraining.

Het lopen gaat aardig goed op de band maar ik merk wel dat mijn ledemaatjes wel moeten wennen aan de schoenen. Ze worden op een andere "juiste" manier belast. Het gaat nog niet soepeltjes maar ik mag zeker niet klagen.

Ik doe op het eind nog twee versnellingen en stop na een half uur de band. Ik heb ruim 4 km afgelegd met een ghs van 164 en een mhs van 180 (dat waren mijn twee versnelling van een minuut van 10 km/u en 11 km/u).

Na de training op de loopband wissel ik van hardloopschoenen en doe het gebruikelijk fitness-circuitje met als uitschieter de seated calf raise. Deze druk ik weg met een gewicht van 125 kg.

Voldaan ga ik weer naar de kleedkamer en kijk al weer uit naar mijn volgende fitness-training op donderdag en wie weet zit er een kort duurloopje ook nog in op zondag in de buitenlucht.

Voet Medisch Adviescentrum Starshoe Zeist

't Is Zaterdagochtend. Eindelijk. Tien voor zeven gaat de wekker, maar ik blijf nog even liggen. Even later komt Caitlin naar beneden en komt in ons bed liggen en gaat de tv aan. Tijd om uit bed te stappen en te gaan douchen. Als ik klaar ben met douchen is Owen ook al wakker en heeft hij van zijn moeder al een ontbijtje gekregen. Ik kleed me snel aan en neem ook snel een chocolade-croissantje en een kopje thee. Om acht uur zijn we beiden klaar en gaan richting het voebalveld van DTS'35. Voor Owen is het eigenlijk een beetje een thuiswedstrijd omdat hij nu in zijn eigen woonplaats speelt. Als we op het sportpark Inschoten zijn aangekomen wacht trainer/leider Henk ons al op. We zijn een van de laatsten terwijl de andere teamleden al hun wedstrijdkleren aan hebben. Gauw trekt Owen zijn trainingspak uit en doet een wedstrijdshirt aan en daarna gaat het hele team naar het veld. 't Is nog even een wandeling naar het speelveld omdat het complex een uit een groot aantal velden bestaat. Gigantisch groot in vergelijking met SDS'55 die maar drie trainingsvelden tot haar beschikking heeft en een hoofdveld. Maar daarentegen heeft een kleine club als SDS'55 een veel gemoedelijker sfeer, en is alles veel overzichtelijker.

De wedstrijd begint om half negen en gaat qua verloop bijna net als de vorige keer. Na een minuut of 3 valt het eerste doelpunt. De wedstrijd wordt voornamenlijk gespeeld op hun helft en onze keeper en de verdediging hebben vrij weinig te doen. Owen krijgt in de tweede helft nog een kans om te scoren maar zijn shot wordt geblokt door een van zijn medespelers. Jammer, want als verdediger krijg je weinig doelkansen. Uiteindelijk wint SDS F1 de wedstrijd met 11-0 van DTS F5. Na afloop is er geen tijd voor penalty schieten omdat de volgende wedstrijd weer begint. Jammer, omdat de meesten altijd graag een balletje willen schieten op het doel ter afsluiting van een wedstrijd. Spijtig dat men een strakke wedstrijdplanning hanteerd bij deze vereniging.

Beetje ontdaan gaat Owen en de anderen naar de kleedkamer voor wat drinken en een welverdiende warme douche.

Als ik tussen de middag mijn dochter Caitlin van scouting heb opgehaald en netjes heb thuis gebracht ga ik richting Zeist. Een paar dagen geleden heb ik al een route uitgeprint hoe ik het beste naar Starshoe moet rijden. Ik ga via de A30 en A1 richting Barneveld/Amersfoort en pak daarna de A28 richting Utrecht en ga bij de derde afslag naar Zeist. Zo gezegd, zo gedaan en na een half uur ben ik in Zeist. Helaas raak ik ondanks de routebeschrijving de weg kwijt (wordt de hoogste tijd voor een TomTom) en vraag onderweg aan een fietsende papa met kindjes de weg. Ik moet volgens de aardige man de bordjes Praxis volgen omdat Starshoe op hetzelfde lokatie bevind.

Na tien minuten en nog een keertje verkeerd te rijden kom ik eindelijk aan bij de hardloopzaak. Nou ja, 't is meer dan een hardloopwinkel. Voet Medisch Adviescentrum Starshoe staat op het pand vermeld. Jammer dat het niet op de bewegwijzering staat vermeld, want dat scheelde mij zeker wat tijd en ergernis. Als ik eindelijk uit de auto ben gestapt maak ik een paar foto's van het pand en even later komt er een verkoper naar buiten. Hij vraagt heel vriendelijk of ik ergens op zoek ben en ik zeg dat ik naar Starshoe moet voor een stel paar schoenen. Ik verontschuldig me een beetje en vraag of hij het niet erg vind dat ik een paar foto's heb gemaakt van het pand voor mijn weblog. Hij vind het gelukkig niet bezwaarlijk en we stappen de winkel binnen. Ik ben de enige klant en er bevind zich nog een verkoper in de ruimte die achter een pc-scherm zit. Ik mag gaan zitten en Alex, de verkoper, stelt wat vragen die straks allemaal in de computer wordt verwerkt. Na de vragen laat ik mijn hardloopschoenen zien en de zooltjes en vertel ook wat voor een blessure (shinsplint) ik heb. Hierna ga ik met hem naar de verlichte glasplaat waar de afdruk van mijn beide voeten te zien zijn. De stand van mijn voeten zijn goed en ik heb geen platvoeten. Daarna moet ik mijn hardloopschoenen aandoen en mag op het baantje lopen terwijl de camera alles vastlegd. Alex legt aan de hand van de videobeelden uit dat mijn voeten naar buiten wijken en dat komt met name door de anti-pronatie blok in de zool en de inlegzooltjes oftewel overcorrectie.

Hij besluit een neutrale schoen voor me aan te meten. De eerste schoen is de Saucony Progrid Ride 2. Als ik ze aantrek voel ik al duidelijk verschil met mijn oude schoenen. Ze zitten wat ruimer maar wel goed om de voet heen.Ik mag weer op de baan lopen en op de beelden is te zien dat de stand bij het neerkomen recht is en de afwikkeling goed is dwz haklanding gevolgd door middenvoet, voorvoet.

Daarna volgen nog twee andere gelijkwaardige neutrale schoenen maar uiteindelijk zijn de Saucony's die het worden. Hierbij wil nogmaals Alex bedanken voor de duidelijke loopanalyse en advies en ik weet haast zeker dat de schoenen mijn herstel gaan bespoedigen. Ik kan haast niet wachten tot morgen wanneer ik weer een paar kilometers op de loopband mag gaan lopen.