't Is Zaterdagochtend. Eindelijk. Tien voor zeven gaat de wekker, maar ik blijf nog even liggen. Even later komt Caitlin naar beneden en komt in ons bed liggen en gaat de tv aan. Tijd om uit bed te stappen en te gaan douchen. Als ik klaar ben met douchen is Owen ook al wakker en heeft hij van zijn moeder al een ontbijtje gekregen. Ik kleed me snel aan en neem ook snel een chocolade-croissantje en een kopje thee. Om acht uur zijn we beiden klaar en gaan richting het voebalveld van DTS'35. Voor Owen is het eigenlijk een beetje een thuiswedstrijd omdat hij nu in zijn eigen woonplaats speelt. Als we op het sportpark Inschoten zijn aangekomen wacht trainer/leider Henk ons al op. We zijn een van de laatsten terwijl de andere teamleden al hun wedstrijdkleren aan hebben. Gauw trekt Owen zijn trainingspak uit en doet een wedstrijdshirt aan en daarna gaat het hele team naar het veld. 't Is nog even een wandeling naar het speelveld omdat het complex een uit een groot aantal velden bestaat. Gigantisch groot in vergelijking met SDS'55 die maar drie trainingsvelden tot haar beschikking heeft en een hoofdveld. Maar daarentegen heeft een kleine club als SDS'55 een veel gemoedelijker sfeer, en is alles veel overzichtelijker.
De wedstrijd begint om half negen en gaat qua verloop bijna net als de vorige keer. Na een minuut of 3 valt het eerste doelpunt. De wedstrijd wordt voornamenlijk gespeeld op hun helft en onze keeper en de verdediging hebben vrij weinig te doen. Owen krijgt in de tweede helft nog een kans om te scoren maar zijn shot wordt geblokt door een van zijn medespelers. Jammer, want als verdediger krijg je weinig doelkansen. Uiteindelijk wint SDS F1 de wedstrijd met 11-0 van DTS F5. Na afloop is er geen tijd voor penalty schieten omdat de volgende wedstrijd weer begint. Jammer, omdat de meesten altijd graag een balletje willen schieten op het doel ter afsluiting van een wedstrijd. Spijtig dat men een strakke wedstrijdplanning hanteerd bij deze vereniging.
Beetje ontdaan gaat Owen en de anderen naar de kleedkamer voor wat drinken en een welverdiende warme douche.
Als ik tussen de middag mijn dochter Caitlin van scouting heb opgehaald en netjes heb thuis gebracht ga ik richting Zeist. Een paar dagen geleden heb ik al een route uitgeprint hoe ik het beste naar Starshoe moet rijden. Ik ga via de A30 en A1 richting Barneveld/Amersfoort en pak daarna de A28 richting Utrecht en ga bij de derde afslag naar Zeist. Zo gezegd, zo gedaan en na een half uur ben ik in Zeist. Helaas raak ik ondanks de routebeschrijving de weg kwijt (wordt de hoogste tijd voor een TomTom) en vraag onderweg aan een fietsende papa met kindjes de weg. Ik moet volgens de aardige man de bordjes Praxis volgen omdat Starshoe op hetzelfde lokatie bevind.
Na tien minuten en nog een keertje verkeerd te rijden kom ik eindelijk aan bij de hardloopzaak. Nou ja, 't is meer dan een hardloopwinkel. Voet Medisch Adviescentrum Starshoe staat op het pand vermeld. Jammer dat het niet op de bewegwijzering staat vermeld, want dat scheelde mij zeker wat tijd en ergernis. Als ik eindelijk uit de auto ben gestapt maak ik een paar foto's van het pand en even later komt er een verkoper naar buiten. Hij vraagt heel vriendelijk of ik ergens op zoek ben en ik zeg dat ik naar Starshoe moet voor een stel paar schoenen. Ik verontschuldig me een beetje en vraag of hij het niet erg vind dat ik een paar foto's heb gemaakt van het pand voor mijn weblog. Hij vind het gelukkig niet bezwaarlijk en we stappen de winkel binnen. Ik ben de enige klant en er bevind zich nog een verkoper in de ruimte die achter een pc-scherm zit. Ik mag gaan zitten en Alex, de verkoper, stelt wat vragen die straks allemaal in de computer wordt verwerkt. Na de vragen laat ik mijn hardloopschoenen zien en de zooltjes en vertel ook wat voor een blessure (shinsplint) ik heb. Hierna ga ik met hem naar de verlichte glasplaat waar de afdruk van mijn beide voeten te zien zijn. De stand van mijn voeten zijn goed en ik heb geen platvoeten. Daarna moet ik mijn hardloopschoenen aandoen en mag op het baantje lopen terwijl de camera alles vastlegd. Alex legt aan de hand van de videobeelden uit dat mijn voeten naar buiten wijken en dat komt met name door de anti-pronatie blok in de zool en de inlegzooltjes oftewel overcorrectie.
Hij besluit een neutrale schoen voor me aan te meten. De eerste schoen is de Saucony Progrid Ride 2. Als ik ze aantrek voel ik al duidelijk verschil met mijn oude schoenen. Ze zitten wat ruimer maar wel goed om de voet heen.Ik mag weer op de baan lopen en op de beelden is te zien dat de stand bij het neerkomen recht is en de afwikkeling goed is dwz haklanding gevolgd door middenvoet, voorvoet.
Daarna volgen nog twee andere gelijkwaardige neutrale schoenen maar uiteindelijk zijn de Saucony's die het worden.
Hierbij wil nogmaals Alex bedanken voor de duidelijke loopanalyse en advies en ik weet haast zeker dat de schoenen mijn herstel gaan bespoedigen. Ik kan haast niet wachten tot morgen wanneer ik weer een paar kilometers op de loopband mag gaan lopen.
Laatste reacties