a running Crash Smash Dummie

Mooie afsluiting van het weekend

't Is al weer zondagochtend. Het weekend is bijna voorbij en het lijkt wel of ik niks heb gedaan.

Maar voor vandaag staat weer een duurloopje op mijjn agenda. Dit keer wil ik 10km afleggen en ik heb al een route in gedachten. Als ik op het punt sta naar buiten te gaan zie ik mijn marathon buurman Ab buiten lopen. Ik sta in de eetkamer en groet hem en hij gebaart me lachend of ik mee wil lopen. Wat een grapjas, want de 30 km die hij vanochtend gaat lopen als een van zijn laatste voorbereidingen voor de marathon van Rome is voor mij veel te ver. Ik gebaar hem dat ik vandaag 1 uur ga lopen en daarna loopt hij weer verder. Een paar minuten later sta ik ook buiten en loop de straat uit.

Dit keer heb ik mijn thermoshirt thuis gelaten en heb ik een gewone hardloopshirt als eerste laag aan en m'n winterhardloopjack als tweede laag. Daarnaast heb ik ook mijn drinkbelt bij me met twee flesjes Isostar.

Tijdens m'n korte warming up zie ik aan de overkant van de N224 een hardloper voorbij gaan. Hij heeft een mooie grote pas en loopt heel soepel. Ik steek mijn hand op en hij groet terug. 't Is altijd mooi als je dit soort gebaren tegen elkaar maakt. Een teken van verbondenheid en respekt.

Na het rekken en strekken ga ik naar het beginpunt en start mijn Garmin. Eerst langs de speelkooi en de kerk waarvan de dienst net voorbij is en de kerkleden buiten staan, en daarna langs de Caré woningen en de rotonde.

Ik ga weer richting Lunteren en twijfel wat ik moet doen. Ga ik zometeen rechtsaf naar de Doesburgermolen en loop ik de Ede Oost route of loop ik recht toe recht aan naar Lunteren.

Ik besluit het laatste te doen en passeer allereerst het restaurant l'Orage en daarna allerlei bedrijven zoals een kuikenbroerderij, een paardenpension en een bed & breakfastboerderij. Bij het erf van de B&Bboerderij hangt een bordje van een varkentje waarop 't Knorrehuus vermeld staat. Grappig. Ik heb inmiddels mijn handschoenen uit gedaan omdat ik het weer aardig warm begin te krijgen. Met wat gestuntel prop ik deze in mijn linker jaszak.

Als ik de benzinepomp voorbij ben is het niet ver meer naar Lunteren. Het lopen gaat wat moeizaam en het ritme heb ik nog niet helemaal te pakken maar het tempo blijf ik redelijk goed vasthouden. Met regelmaat kijk ik naar m'n snelheid en zie ik dat ik rond de 8.5km/u loop. Als ik Lunteren bereikt heb twijfel ik of ik nog even naar het graf van mijn pa zal gaan of dat ik weer zal omkeren. Ik doe het laatste en loop weer richting Ede. Het lopen gaat nu wat beter en wat soepeler. Ik pak nog een extra lus en loop langs de Doesburgermolen en de drie grijs-bruine ezeltjes. De mooie beestjes staan rustig te grazen in het weilandje. Langs de kale akkers loop ik weer naar het bosrand en kom een hardloopster in joggingoutfit samen met haar twee kindjes tegen die haar fietsend begeleiden. Het groepje komt vanuit de tegenovergestelde richting mij tegemoet en als ik hun passeer zeg ik hoi, en de hardlopende moeder knikt met moeite naar me en loopt weer verbeten verder. Grappig.

Als ik het bosrand uit ben loop ik rustig naar de N224 en ga dan weer naar huis. Ik kijk nu pas op mijn display van mijn Garmin welk afstand ik heb afgelegd en wat de verstreken tijd is. 1.03 uur en 9.35k staat op het schermpje. Yes! Als ik weer in mijn wijk terug ben stop ik de timer en heb ik 10 km afgelegd. Ik voel mijn bovenbenen, kuiten en mijn hak en middenvoet van mijn rechtervoet iets, maar dat is niks verontrustends. Nog even een korte cooling down en daarna ga ik tevreden naar huis. Ik kijk al uit naar mijn volgende lange duurloop.

Mijn Garmin data

Tempoloopje

't Is weer woensdagavond. Eigenlijk een avond om lekker thuis op de bank te chillen en naar de tv te kijken. Maar niet vandaag aangezien ik gisterenavond mijn fitnesstraining heb geskipt.

Vanavond ga ik weer 's naar buiten in plaats van een training in de sportschool. De training van afgelopen zondagochtend voel ik nog steeds. Ik voel nog mijn buikspieren en mijn triceps die ik flink heb aangepakt.

Rond negen uur sta ik buiten en loop rustig naar het fietspad langs de rijksweg N224. Daar doe ik wat rekoefeningen en ga daarna van start richting de afrit van de A30. Dit keer heb ik mijn loopmaatje Garmin zo ingesteld dat elke kilometer als ronde wordt geregistreerd.

De eerste kilometer gaat behoorlijk hard en ik weet dat ik dit tempo niet lang vast kan houden. Ik keer weer om naar het beginpunt en daar aangekomen loop ik de wijk Veldhuizen in en loop dan een gedeelte van mijn gebruikelijke parcours. Ik zak behoorlijk terug qua tempo om weer wat te herstellen van mijn uitspatting tijdens de eerste kilometer. Halverwege het parcours buig ik weer af en loop dan weer richting de provinciale weg. Het is op de binnenwegen hier en daar glad en het is uitkijken geblazen. Als ik weer op het fietspad ben beland kan ik weer wat meer tempo maken maar een eindtijd onder de 30 minuten zit er helaas niet in.

Toch ben ik niet ontevreden en heb ik genoten en ben ik weer een stapje verder op weg naar mijn derde halve marathon.

Mijn Garmin data

Het kriebelt

Voordat ik met hardlopen begon heb ik heel wat andere sporten gedaan. Voornamelijk teamsporten zoals voetbal en volleybal. Op de lagere school en middelbare school heb ik altijd meegedaan met alle schooltoernooien (basketbal, korfbal, handbal, voetbal, volleybal) en later kung fu beoefent en hierin les gegeven en nog een groot aantal jaren gevolleybalt en een eigen volleybalvereniging mede opgericht.

Maar de vecht/verdedigingssport blijft mij altijd interesseren en ik heb altijd het idee gehad om kung fu ook later over te brengen aan mijn kids zoals ik dat ook vroeger heb gedaan aan mijn leerlingen van mijn kung fu school Golden Tiger onder de bezielende leiding van mijn Sifu (meester) Chen. Helaas is dat er niet van gekomen omdat het al bijna twintig jaar geleden is dat ik voor het laatst mijn kung fu schoenen heb aangetrokken en ik sindsdien niks meer aan deze mooie chinese sport doe.

Enige tijd geleden wilde ik de draad weer oppakken in de vorm van Krav Maga. Een Israelische verdedigingssport die naar Europa is overgewaait. Het systeem is heel efficient maar destijds werd alleen maar les gegeven in een aantal grote steden in Nederland. Wat blijkt nu tot mijn grote verbazing: Het wordt in februari ook in Ede gegeven.

Ik las het toevallig in ons lokale krantje en kon mijn ogen niet geloven. Toen ik het stukje las begon het bij mij toch even te kriebelen....Maar ik ga het niet doen vanwege gebrek aan tijd. Dan maak je toch tijd zou je zeggen. Dat is waar maar uit ervaring weet ik dat het beoefenen van martial arts heeeel veeeel tijd vergt. Als ik eraan zou beginnen moet ik helemaal gefocust zijn op Krav Maga en kan ik het niet echt combineren met hardlopen en fitness.

Maar wie weet hang ik ooit mijn hardloopschoenen in de wilgen en ga ik weer terug naar de dojo. Maar nu vind ik hardlopen nog veel te leuk om het op te geven en wil ik nog heel lang mee doorgaan.

Ik kijk al uit naar mijn volgende duurloopje. :-)

Glibberen bij volle maan

Sinds m'n laatse fitnesstraining afgelopen zondagochtend heb ik niet meer gesport. Door allerlei omstandigheden is het er niet van gekomen en het schuldgevoel knaagt aan me. Dus vanavond moet het maar weer gebeuren. Maar wat zal ik doen, fitnessen of lekker naar buiten gaan. Ik besluit voor het laatste en rond 21.00 u sta ik buiten. Dit keer heb ik wel mijn veiligheidshesje aan en een ledarmbandje, dus wie mij nog over het hoofd ziet is stekeblind.

Als ik op de stoep sta glibber ik naar alle kanten en moet ik voorzichtig stapje voor stapje de straat uit lopen. 't Is voornamelijk glad op de stoep die uit klinkers bestaat, maar de rijweg en het fietspad zijn goed beloopbaar.

Na een korte warming up start ik mijn Garmin en loop op het fietspad langs de N224. Het fietspad is goed verlicht door de straatlantaarns van de provinciale weg. Dat was een jaar geleden wel anders geweest voor de verbreding van de weg. Toen had je een onverlicht stukje en daar ben ik wel 's bijna van mijn hardloopsokken gereden.

Onderweg kom ik een brommer tegen en wat later wordt ik ingehaald door een invalide wagentje. Maar ja, met mijn tempo haalt zelfs een slak mij nog in, ha,ha. Maar vandaag laat ik me niet verleiden tot wat tempowerk en wil ik minstens 7.5 km afleggen. De eerste meters gaan lekker zolang ik maar niet op de gladde klinkers of asfalt loop. Als ik weer de wijk Veldhuizen in loop voel ik me nog steeds goed en bij vlagen loop ik zelfs soepel. Heerlijk! Het blijft wel oppassen geblazen en sommige stukken wegdek glinsteren door het opvriezen.

Als ik de tweede bushalte heb gepasseerd loop ik na zo'n honderd meter weer de wijk in om een extra lus te maken. Ik loop langs het parkje, de terrasflats en de basisschool en ga weer terug naar de grote doorgaande weg in mijn oude, vertrouwde wijk Veldhuizen B. Ik blijf op de autorijbaan lopen tegen het autoverkeer in zoals ik altijd doe) en ik krijg van elke automobilist vrij baan. Daarna loop ik weer met een extra lus langs de kerk "De Ark" richting het winkelcentrum "De Bellenstein" en loop dan nog een extra lus langs de kinderboerderij. Vervolgens ga ik weer via de Proosdijerveldweg naar mijn wijk Kernhem. Bij het grote kruispunt waar het tuincentrum staat zie ik een zoutwagen op het fietspad rijden. Ik moet helaas wachten tot het voetgangersverkeerslicht op groen springt en daarna loop ik naar de andere ingang van mijn woonwijk. Op het fietspad zie ik in de verte een dame met een klein keffertje lopen. Het hondje zit aan de lijn maar als ik ze voorbij loop hoor ik het blaffen door mijn muziek heen en loopt hij me in de weg. Gelukkig kan ik iets naar links stappen zodat ik niet over het beestje of lijn struikel. Ik vervolg m'n route weer en loop langs de Care-woningen, de kerk en de speelkooi. Het woonwagenkamp en de school loop ik ook voorbij en vervolgens pak ik nog wat extra meters om het uur vol te maken. Na 1 uur heb ik 8,3 km afgelegd en ben ik zeer tevreden. Ik voel geen pijntjes en heb nog wat over. Na een korte cooling down ga ik voldaan met een brede glimlach naar huis voor een warme douche. Dat heb ik wel verdiend en is mijn schuldgevoel weg als sneeuw voor de zon. Ik kijk al weer uit naar mijn volgende training van a.s. zondagochtend. Dan ga ik weer naar het fitnesscentrum voor wat cardio en krachttraining. Maar eerst nog een half dagje werken en een dochter-vaderovernachting op scouting. Dus dat betekend weinig nachtrust, lol en afzien.

Mijn Garmin data

Vergeten

't Is donderdagavond. Normaliter ga ik dan altijd naar het fitnesscentrum maar vandaag wil ik weer 's buiten lopen. Als de twee kanjers op bed liggen ga ik naar buiten. Dit keer heb ik mijn ledarmband om zodat ik in het donker goed zichtbaar ben voor al het verkeer. Als ik bij het grote kruispunt ben kom ik erachter dat ik iets vergeten ben. Mijn oranje fluorcerende veiligheidshesje heb ik niet aan. STOM.

Ik heb geen zin om het ding op te halen en ga naar de overkant en doe wat warming-up oefeningen. De route door Veldhuizen is grotendeels verlicht dus ik ben redelijk goed zichtbaar in mijn zwarte hardloopoutfit.

Na de warming up en wat geklungel met mijn mp3-speler ga ik van start. 't Is lekker rustig op straat en de weg is schoon. Vandaag geen ijs, sneeuw en pekel. 't Is maanden geleden dat ik deze route heb gelopen, maar het voelt wel heel vertrouwd. De wijk Veldhuizen B ken ik zowieso op m'n duimpje omdat ik hier ben opgegroeid.

De eerste twee kilometers gaan redelijk maar in de buurt van mijn ouderlijk huis krijg ik het wat moeilijker. De tandjes op elkaar en ik maak een extra lus langs de voetbalvelden. Het fietspad bestaat uit straattegels en ik loop hier minder prettig. Als ik weer bij het kruispunt ben beland steek ik rechtdoor over langs winkelcentrum Bellenstein. Hier loop ik al iets beter en heb ik het ritme te pakken.

Vervolgens loop ik langs de Slotlaan en ga dan weer richting Kernhem. Als ik op het fietspad ben langs de oude rijksweg kijk ik even op mijn Garmin en zie ik tot mijn stomme verbazing dat ik 4.8 km heb afgelegd. Voor mijn gevoel heb ik qua afstand meer gelopen maar mijn loopmaatje liegt nooit.

Ik loop weer naar mijn startpunt en maak nog een versnelling en stop dan de timer. Hè, hè, 't is me weer gelukt. Weliswaar niet met twee vingers in de neus maar dat neem ik voor lief. Vlug doe ik wat cooling down en ga enigzins tevreden naar huis voor een lekkere warme douche.

Zie hier mijn Garmin data 

Twee hazen

Vanmiddag ga ik weer 's een rondje buiten lopen. 't Is nu een paar graden boven nul, maar het blijft behoorlijk frisjes. Mijn twee boeven fungeren vanmiddag als hazen en fietsen vandaag met me mee.

Na een korte warming up en wat instructies aan mijn kids start ik mijn Garmin. De twee kanjers fietsen een paar meter voor me uit en ik loop achter ze aan. Onderweg maken ze wat foto's en rijden richting de Doesburgermolen.  Op de Zonneoordlaan ga ik even op de foto met op de achtergrond de mooie knotwilgen. Daarna loop ik weer verder terwijl de kids een bezoekje brengen aan de drie ezeltjes. Ze hebben wat oud brood bij zich en voeren de lieve dieren.

Als ik weer dicht bij het bosrand ben kijk ik achterom maar zie ik m'n twee oogappeltjes niet. Ik loop een stukje terug en zie ze gelukkig naderen. Als ze weer beiden bij me in de buurt zijn loop ik weer verder richting huize Kernhem. Het lopen gaat stukken beter als afgelopen zondag, maar van te voren wist ik dat deze loop met de twee hazen niet snel zal gaan doordat ik me niet geheel kan focussen op het lopen omdat ik ook mijn twee bikkels in de gaten moet houden.

Na ruim een half uur zijn we allemaal weer terug in de wijk. Mijn twee hazen fietsen vooruit en gaan naar huis en ik doe mijn cooling down. Ik kijk al weer uit naar mijn zondagtraining in de sportschool. Dan zie ik mijn zus waarschijnlijk die sinds kort ook lid is geworden van YourHealth.

 

Ploeteren

't Is weer zondagochtend. Ik heb gisteren m'n wekker gezet om half negen zodat ik vroeg uit mijn warme bed kan komen voor een training maar ik druk een aantal keren op het snooze knopje en ruim een uur later ben ik pas beneden voor een licht ontbijtje. Daar gaat mijn eerste voornemen. Na het ontbijtje ga ik me wat opfrissen en doe mijn hardloopkleding aan. Dit keer trek ik mijn winterhardloopjasje aan in plaats van een shirtje boven mijn thermoshirt. Deze jas gebruik ik zelden en ik krijg al van mijn twee kids commentaar:  Pap, heb je een nieuwe hardloopjas??? Waarop ik antwoord:  Nee, die heb ik al heel lang geleden gekocht toen we een keer op vakantie waren in Duitsland.

Als ik buiten sta zie ik dat er een behoorlijk dik pak sneeuw op de stoep ligt. Een mooie hagelwitte deken bedekt de hele straat. Maar op de fietspaden is het vrij schoon. Dit keer heb ik mijn fotocamera bij me met batterijen erin. Afgelopen dinsdag heb ik het fototoestel nog gebruikt om plaatjes te maken tijdens de voorwedstrijd van het Attract zaalvoetbaltoernooi in sporthal de Reehorst in Ede, die Owen mocht spelen met zijn voetbalteam F1.

In de straat maak ik een aantal foto's en dan start ik mijn loopmaatje Garmin. Ik heb het horloge over mijn mouw van mijn thermoshirt gedaan. Deze geweldige tip heb ik gelezen op de nieuwe weblog van Esther aka Vicky. Esther is een oude dorpsgenoot van me.

Ik loop op het fietspad maar hier ziet het wat minder mooi uit en is het hagelwitte sneeuw verandert in een bruine drassige massa veroorzaakt door de pekel waar ik me af en toe omheen moet slalommen. Ik loop langs de verlaten voetbalkooi en de kerk en daarna langs de Carre woningen. In het voorjaar zullen deze woningen allemaal zijn opgeleverd en volgt de volgende fase van het projekt het Nieuwe Landgoed. Het park zal dan worden ingericht en zal men beginnen met de faciliteiten zoals het winkelcentrum, apotheek en een nieuwe NOC sporthal.

Als ik bijna uit de straat ben krijg ik van een automobiliste voorrang omdat ik op haar weghelft loop. Ik steek mijn hand op als verontschuldiging en als bedankje en loop dan naar links het fietspad op richting de rotonde waarna de auto verder de wijk in kan rijden.

Het fietspad is hier schoon en dat maakt het lopen gemakkelijker. Nou ja, gemakkelijker....Ik heb vandaag toch wat moeite mee en moet toch echt bikkelen door de sneeuw. Het sneeuwt lichtjes maar ik heb het gelukkig niet koud. Als ik bij het punt ben om over te steken besluit ik toch maar een stuk door te lopen zodat ik op het fietspad kan blijven. De Doesburgermolenroute zal hoogstwaarschijnlijk niet schoon zijn en ik heb geen zin om door een dik pak sneeuw te ploegen.

Als ik de weg vervolg rijd er een paar minuutjes later een vrachtwagen mij tegemoet en natte sneeuw en pekel krijg ik over me heen. Geweldig. Mijn rechterkant zit onder de bruine drap en ik probeer mijn bril al lopend schoon te maken. Ik veeg wat bruine smurie van m'n jas en tight af en loop verder.

Op het eerstvolgende kruispunt Broeksteeg-Barteweg steek ik over en loop weer terug. Bijna 15 minuten heb ik inmiddels gelopen maar het lijkt wel of ik langer hebt gelopen. Het lopen valt enorm tegen en ik moet bikkelen. Geen souplesse maar gewoon stampen. Mijn gemiddelde hartslag is ook hoog in verhouding met mijn tempo. Yep, ik krijg mijn conditie niet kado, ik moet er hard voor werken. Maar een ding is zeker ik geef niet op en zal die 5 km vandaag lopen, koste wat kost. Ik heb geen pijn en dat is alvast een geruststelling.

Als ik weer voor de ingang van mijn wijk ben beland ga ik nog een stuk verder en loop naar de oude rijksweg en ga dan naar links naar de ingang van het tuincentrum. Daarna loop ik weer terug richting het grote kruispunt en moet helaas stoppen voor de verkeerslichten. Deze kleine rustpauze heb ik eventjes nodig om weer iets op adem te komen. Daarna vervolg ik weer de route en loop langs de statige herenhuizen van de Laan van Kernhem en daarna maak ik nog een extra lus door naar de basisschool te lopen om mijn 5 kilometer vol te maken. Na bijna 35 minuten ploeteren stop ik de timer van mijn mooie Garmin en ben ik blij dat het erop zit. Hè, hè!

Nog een paar winterse plaatjes schieten en dan ga ik weer tevreden naar huis. Ik kijk al weer uit naar m'n volgende training.

Een zachte, witte ondergrond

Na een aantal dagen waarin vééél gegeten/gesnoept en gedronken is wordt het voor mij echt de hoogste tijd om vandaag weer sportief te bewegen. De nodige kilo's moeten eraf (da's een van mijn goede voornemens) en dat kun je alleen maar doen door aktief te zijn. Ik sta in dubio: Wat zal ik doen, naar de sportschool of mijn stoute hardloopschoenen aantrekken en buiten bikkelen na een hele lange tijd. Ik kies het laatste en rond twaalf uur sta ik buiten. Met een thermoshirt en loopshirtje als tweede laag en een lange tight en een runnersworld muts en handschoenen aan ga ik de kou (-4 graden) trotseren. Even klets ik nog even met buurman Ab die vandaag ook van plan is om zijn duurloop te doen. In december heeft hij de Honolulu marathon gelopen en over drie maanden loopt hij zijn volgende marathon in Rome.

Na het gesprek ga ik snel naar het einde van de straat en doe wat warming-up oefeningen. Ondanks het feit dat de temperatuur onder het vriespunt is heb ik het niet echt koud. Er steekt af en toe een briesje op en dat voelt wel iets minder prettig. Maar in de zon zonder wind voelt het heerlijk en de sneeuw die het wegdek bedekt voelt lekker aan onder mijn schoenen. Het voelt als een hoogpolig tapijtje onder mijn voeten. 

Na de korte warming up ga ik aan de slag. Eerst de wijk uit langs de nieuwe Carré woningen en dan langs de nieuwe rotonde richting Lunteren. Ik voel me goed, maar ik ga veel te hard. Mijn tempo is rond de 9,5km/u en ik wil tussen de 8,5 en 9 km/u zitten. Dus even wat gas terug en mijn route vervolgen. Mijn hartslag gaat wat omhoog maar ik voel geen enkele pijn. Als ik weer voorbij het restaurant ben beland besluit ik een grotere lus te maken door langs de Doesburgermolen te lopen.

Na de molen ga ik weer richting het bosrand en loop daarna langs het landgoed Kernhem en kom weer op het fietspad uit langs de oude rijksweg. Ik geniet van de omgeving. Helaas kan ik geen foto's maken van de mooie winterse taferelen omdat ik weliswaar mijn fotocamera bij me heb maar geen baterijen in het apparaat zitten. Dom, dom, dom.

Na bijna 35 minuten kom ik weer in mijn wijk en heb ik 5 kilometer afgelegd. Ik ben dik tevreden. Ik kijk uit naar mijn volgende training. Dat zal hoogstwaarschijnlijk de loopband worden samen met wat krachttraining.

De eerste stap is in elk geval gezet voor 2010.

Fijne kerstdagen en een gezond, gelukkig en sportief 2010

  Op de valreep vlak voor de kerstdagen nog even snel tussen de bedrijven door een blogje krabbelen. Voor het eerst weer na een hele lange tijd kunnen we genieten van een witte Kerst.

Ik wens iedereen fijne kerstdagen en een gezond, gelukkig en sportief 2010.

De draad weer oppakken

Nog een paar nachtjes slapen en dan is het....pakjesavond. Iedereen hier is in Sinterklaasstemming en suprises en gedichten zijn inmiddels gemaakt. Laat Sinterklaas en Zwarte Piet maar komen, ha,ha.

Dit jaar zijn mijn broers en zus en mijn moeder er ook bij. Heel speciaal. Het is nog niet zo lang geleden dat ik afscheid heb genomen van mijn pa. Er zullen nog genoeg momenten zijn dat ik het moeilijk zal krijgen, maar gelukkig heb ik mijn gezin en mijn familie. Met hun steun komt het wel weer goed en inmiddels heb ik weer de draad opgepakt. Sport is ook een goede uitlaatklep en vanavond heb ik weer flink gezweet. Dit keer heb ik na de heuveltraining op de crosstrainer nog eventje de loopband gebruikt. Voor het eerst na een hele lange tijd. 1 kilometer heb ik gelopen en met een versnelling op het einde van 11 km/u. Heerlijk. Geen pijntjes. Oh wat heb ik het gemist zeg. Langzaam ga ik het weer uitbouwen en staat er nog steeds een halve marathon op mijn lijstje. Ik hoop dat ik op tijd fit ben voor de City Pier City en de medaille zal ik aan mijn pa geven. In gedachten zal hij bij me zijn bij deze wedstrijd en mij vleugels geven.... Papa ik mis je.